Τελευταία ανανέωση: Παρασκευή, 11/10/2019

 

ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

 

1) ΕφΑθ 1435/2019

 

Ασφαλιστήριο ζωής - Πρόσθετη κάλυψη απαλλαγής από την πληρωμή ασφαλίστρων σε περίπτωση Διαρκούς Ολικής Ανικανότητας ή Σοβαρής Ασθένειας, όπως ο καρκίνος

 

 

Σε περίπτωση άρσεως της διαρκούς ανικανότητος ή ιάσεως της «σοβαρής ασθένειας» γεγονός, το οποίο ο  ασφαλισμένος υποχρεούται να γνωστοποιήσει στον  ασφαλιστή, ενεργοποιείται εκ νέου η υποχρέωση καταβολής ασφαλίστρων. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, υπό την οποία το ένα συμβαλλόμενο μέρος (ασφαλιστική εταιρία) βαρύνεται εν πάση περιπτώσει, δηλαδή ακόμη και σε περίπτωση ιάσεως της «σοβαρής ασθενείας» με την εκπλήρωση της παροχής του ήτοι την παροχή ασφαλιστικής καλύψεως και το έτερο μέρος απαλλάσσεται εις  το διηνεκές από την υποχρέωση εκπληρώσεως της αντιπαροχής του ήτοι την καταβολή του προβλεπομένου ασφαλίστρου, δικαιούμενο σε λήψη όλων των οφειλομένων συμβατικών παροχών του αντισυμβαλλομένου μέρους, αντίκειται στο σκοπό της συμβάσεως, καθ' όσον άγει σε πλήρη ανατροπή του δικαιοπρακτικού θεμελίου και εν της λειτουργίας αυτής. Υποχρέωση του ασφαλισμένου να προσκομίζει κατ’ έτος στην ασφαλιστική εταιρεία ιατρικά δικαιολογητικά από τα οποία θα προκύπτει η κατάσταση της υγείας του. Τέλος, η αθέτηση της συμβάσεως καθ' εαυτή δεν συνιστά άνευ ετέρου αδικοπραξία. Θα συνιστούσε αδικοπραξία μόνο αν το βιοτικό γεγονός και χωρίς τη συμβατική σχέση που προϋπάρχει θα ήταν παράνομο ως αντίθετο προς το γενικό καθήκον που επιβάλει το άρθρο 914 ΑΚ, της μη προκλήσεως δηλαδή υπαιτίως ζημίας σε άλλον, ή εφόσον θα ήταν καθ’ εαυτό αντίθετο προς τα χρηστά ήθη, κατ' άρθρο 919 ΑΚ.

 

2) ΜονΕφΠατρών 334/2019

 

Σύμβαση δανείου μεταξύ συζύγων - Προφορική σύναψη συμβάσεων δανείου μεταξύ συζύγων - Απόδειξη -.

 

Απόρριψη έφεσης για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και σε πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων. Ασφαλής και αξιόπιστη κατάθεση μάρτυρα. Επιτρεπτό απόδειξης με μάρτυρες λόγω της ύπαρξης ηθικής αδυναμίας από μέρους του ενάγοντος για την απόκτηση έγγραφης απόδειξης, αφού ήταν σύζυγος με την εναγομένη και εν μέσω της ατμόσφαιρας εμπιστοσύνης μεταξύ των η εκδήλωση επιθυμίας από μέρους του για τη λήψη έγγραφης απόδειξης θα αποτελούσε δυσπιστία ικανή να διαταράξει τον δεσμό με την εναγομένη σύζυγό του.

 

 

3) ΕφΠειρ 16/2019

 

Διατροφή ανήλικων τέκνων - Συνέχιση φοίτησης τέκνων σε ιδιωτικό σχολείο - Σιωπηρή δικαστική ομολογία - Ανάκληση δικαστικής ομολογίας - Αποδοχή δικαστικής απόφασης -.

 

Αγωγή διατροφής ανήλικων τέκνων, νομίμως εκπροσωπουμένων από τη μητέρα τους, κατά του πατέρα τους. Ο πατέρας είναι δημόσιος υπάλληλος και επιπλέον αποκερδαίνει χρήματα από την καλλιέργεια κτημάτων και από την παραγωγή μελιού. Ο εναγόμενος δεν αμφισβήτησε ειδικώς τον αγωγικό ισχυρισμό ότι διατηρεί στην περιουσία του ορισμένο χρηματικό ποσό. Από την μη ειδική αμφισβήτηση σε συνδυασμό με τη γενική άρνηση του εναγομένου και το σύνολο των ισχυρισμών του συνάγεται σιωπηρή δικαστική ομολογία. Δεν κρίνεται αναγκαία για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών των ανήλικων τέκνων η εκποίηση της ακίνητης περιουσίας των γονέων. Αναγκαία η συνέχιση της φοίτησης των ανήλικων τέκνων σε ιδιωτικό σχολείο, λόγω των επιδόσεών τους και προκειμένου να περιοριστούν οι αρνητικές επιπτώσεις της διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης στην καθημερινότητα των τέκνων, συνεπεία της αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος, της απομάκρυνσής τους από φίλους, συμμαθητές και καθηγητές, ενόψει και της εφηβικής τους ηλικίας. Τυχόν διακοπή της φοίτησής τους στο ιδιωτικό σχολείο και έναρξη της φοίτησής τους σε δημόσιο σχολείο θα επηρεάσει δυσμενώς την ψυχοσωματική και πνευματική τους ανάπτυξη, για το ένα ανήλικο τέκνο σε μία περίοδο κρίσιμη λόγω της προετοιμασίας της για την εισαγωγή σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα και για το άλλο ανήλικο τέκνο λόγω μαθησιακών δυσκολιών. Η δαπάνη για τη φοίτηση των ανήλικων τέκνων σε ιδιωτικό σχολείο δεν κρίνεται υπερβολική ούτε δυσανάλογη των οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων τους. Αποδοχή δικαστικής απόφασης που επάγεται ως δικονομική έννομη συνέπεια την απόρριψη του ασκηθέντος ένδικου μέσου ως απαράδεκτου. Ρητή και σιωπηρή αποδοχή δικαστικής απόφασης. Δεν ενέχει σιωπηρή αποδοχή της δικαστικής απόφασης η συμμόρφωση του εναγομένου προς το περιεχόμενο της προσωρινά εκτελεστής δικαστικής απόφασης, αφού γίνεται προς αποτροπή της αναγκαστικής εκτέλεσης καθώς και των επιγενόμενων από την απόφαση εννόμων συνεπειών.

 

 

4)   21/2019 Αρχής Προστασίας Δεδομένων:

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, με αφορμή καταγγελίες πολίτη, διερεύνησε αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της εγκατάστασης συστημάτων βιντεοεπιτήρησης από διευθυντές σε σχολικές μονάδες εντός Δήμου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαχείριση των σχολικών χώρων κατά τον χρόνο μη λειτουργίας των σχολικών μονάδων (παρ. 1 του άρθρου 5 του ν.1894/1990) και η αρμοδιότητα συντήρησης, καθαριότητας και φύλαξης των σχολικών κτιρίων ανήκουν στους Δήμους (ν.3463/2006), καθώς και ότι η χρήση συστήματος βιντεοεπιτήρησης από δημόσιες αρχές για την προστασία προσώπων και αγαθών επιτρέπεται μόνον στους χώρους τους οποίους διαχειρίζονται, η Αρχή έκρινε με την υπ’αρ. 21/2019 απόφαση ότι ένα δημόσιο σχολείο δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιεί σύστημα βιντεοεπιτήρησης κατά τις ώρες που αυτό λειτουργεί, ενώ κατά τις ώρες μη λειτουργίας της σχολικής μονάδας αρμόδιος για την προστασία του χώρου είναι ο εκάστοτε Δήμος και άρα μόνον αυτός μπορεί να αποτελεί τον υπεύθυνο επεξεργασίας δεδομένων. Με την ίδια απόφαση η Αρχή επισημαίνει ιδιαίτερα ότι τα υποκείμενα των δεδομένων (γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί) πρέπει να ασκούν τα σχετικά προς τα συστήματα αυτά δικαιώματά τους προς τον Δήμο, ο οποίος οφείλει να ικανοποιεί τα δικαιώματα των υποκειμένων που απορρέουν από τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων. Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον της Αρχής έπειτα από καταγγελίες σχετικά με την εγκατάσταση συστημάτων βιντεοεπιτήρησης σε σχολικές μονάδες. Κύριο σημείο των καταγγελιών είναι ότι οι διευθυντές των σχολείων τοποθετούν κάμερες για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των γκράφιτι στα σχολικά κτίρια. Επομένως, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, σκοπός των εν λόγω εγκαταστάσεων ήταν η προστασία τους από τα γκράφιτι. Κατά την εξέταση των καταγγελιών, η Αρχή απέστειλε έγγραφα στις διευθύνσεις των σχολικών μονάδων, με τα οποία ζήτησε διευκρινίσεις σχετικά με τα εν λόγω συστήματα βιντεοεπιτήρησης. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι διευθύνσεις των μονάδων απάντησαν στην Αρχή, αποστέλλοντας διάφορα στοιχεία, όπως στιγμιότυπα από τις λαμβανόμενες εικόνες και ενημέρωση σχετικά με την διαδικασία που ακολουθήθηκε για την εγκατάσταση των συστημάτων

 

Μια σημαντική απόφαση με ελληνικό ενδιαφέρον εξέδωσε σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναφορικά με το δικαίωμα σε γάμο, σύμφωνα με το άρθρο 12 της ΕΣΔΑ.Η υπόθεση αφορούσε σε απόφαση ελληνικού δικαστηρίου με την οποία ακυρώθηκε ο γάμος μεταξύ ενός Έλληνα και μίας Ελληνίδας, εξαιτίας του γεγονότος ότι η γυναίκα ήταν πρώην κουνιάδα του άνδρα.Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, ο πρώτος από τους δύο προσφεύγοντες παντρεύτηκε την Π.Τ. το 1971, με τον γάμο να λύεται οριστικά το 2004.Το 2005 ο προσφεύγων παντρεύτηκε με θρησκευτικό γάμο την αδελφή της Π.Τ. (δεύτερη προσφέυγουσα στην υπόθεση ενώπιον του ΕΔΔΑ).Τον επόμενο χρόνο η Π.Τ. κατήγγειλε τον γάμο στην αρμόδια εισαγγελία, ζητώντας την ακυρότητά του λόγω συγγένειας μεταξύ των δύο συζύγων.Το 2010 το αρμόδιο δικαστήριο ακύρωσε το γάμο βάσει του άρθρου 1357 του ελληνικού Αστικού Κώδικα, ο οποίος απαγορεύει τον γάμο μεταξύ συγγενών εξ αγχιστείας (σε ευθεία γραμμή απεριόριστα και σε πλάγια ως και τον τρίτο βαθμό).Η έφεση των προσφεύγοντων απορρίφθηκε και ο γάμος ακυρώθηκε οριστικά το 2015.Με τη σημερινή του απόφαση το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η εν λόγω ακύρωση του γάμου περιόριζε δυσανάλογα το δικαίωμα των προσφεύγοντων στο γάμο, σε τέτοιο βαθμό που επηρέασε αρνητικά τον ίδιο τον πυρήνα του δικαιώματος.Μεταξύ άλλων, το Δικαστήριο σημείωσε πως μόνο άλλα δύο κράτη μέλη στην ΕΣΔΑ (Ιταλία και Σαν Μαρίνο) διατηρούν στη νομοθεσία τους αντίστοιχο κώλυμα γάμου και αυτές, μάλιστα, όχι σε απόλυτο βαθμό όπως η Ελλάδα.Το ΕΔΔΑ επιδίκασε το ποστό των 10.000 ευρώ ως αποζημίωση για ηθική βλάβη στους προσφεύγοντες και 4.120 ευρώ για δικαστικά έξοδα.

 

 

5)   Μον.Πρωτ. Αθ. 1815/2019:

 

Με απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι ο σύντροφος θανούσης, με την οποία ήταν σε ελεύθερη ένωση και είχαν τέκνα, δικαιούται εύλογη χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη, κατά το άρθρο 932 εδ. γ' του Αστικού Κώδικα. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, η περιχαράκωση του όρου «οικογένεια», όπως αυτός οριοθετείται από το νομοθέτη στην διάταξη του άρθρου 932 εδ. γ’ ΑΚ, στα συνδεόμενα μόνο με συγγενική σχέση, κατά τον αστικό κώδικα, πρόσωπα, θίγει τον ίδιο τον πυρήνα της διάταξης, ο οποίος προτάσσει την προστασία των προσώπων εκείνων των οποίων ο ψυχισμός δοκιμάζεται συναισθηματικά τόσο έντονα από την απώλεια του οικείου τους προσώπου. Προς το σκοπό αυτό, κατά την ερμηνεία της διάταξης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι σύγχρονες κοινωνικές αντιλήψεις στο πεδίο των ανθρωπίνων σχέσεων, και η διαμόρφωση νέων μορφών σχέσεων, στις οποίες η παραδοσιακή έννοια της έγγαμου συμβίωσης δείχνει να μην αποτελεί πλέον την αποκλειστική μορφή της διαμορφούμενης οικογένειας. Ο ίδιος, άλλωστε, ο νομοθέτης τα τελευταία έτη με σειρά νομοθετημάτων δείχνει την τάση, ακολουθώντας το σύνολο σχεδόν των ευρωπαϊκών δικαιϊκών συστημάτων, να απομακρυνθεί από την ως άνω στενή παραδοσιακή παραδοχή της διαμόρφωσης οικογένειας μόνο δια μέσου του - κατά τις διατάξεις του αστικού κώδικα - θρησκευτικού ή πολιτικού γάμου.

 

 

6)   ΕφΑθ 4145/2019

 

Ασφαλιστήριο ζωής - Πρόσθετη κάλυψη απαλλαγής από την πληρωμή ασφαλίστρων σε περίπτωση Διαρκούς Ολικής Ανικανότητας ή Σοβαρής Ασθένειας, όπως ο καρκίνος (ΑΠΑ3) -

Σε περίπτωση άρσεως της διαρκούς ανικανότητος ή ιάσεως της «σοβαρής ασθένειας» γεγονός, το οποίο ο  ασφαλισμένος υποχρεούται να γνωστοποιήσει στον ασφαλιστή, ενεργοποιείται εκ νέου η υποχρέωση καταβολής ασφαλίστρων. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, υπό την οποία το ένα συμβαλλόμενο μέρος (ασφαλιστική εταιρία) βαρύνεται εν πάση περιπτώσει, δηλαδή  ακόμη και σε περίπτωση ιάσεως της «σοβαρής ασθενείας» με την εκπλήρωση της παροχής του ήτοι την παροχή ασφαλιστικής καλύψεως και το έτερο μέρος απαλλάσσεται εις  το διηνεκές από την υποχρέωση εκπληρώσεως της αντιπαροχής του ήτοι την καταβολή του προβλεπομένου ασφαλίστρου, δικαιούμενο σε λήψη όλων των οφειλομένων συμβατικών παροχών του αντισυμβαλλομένου μέρους, αντίκειται  στο  σκοπό της συμβάσεως, καθ' όσον άγει σε πλήρη ανατροπή του δικαιοπρακτικού θεμελίου και  εν της λειτουργίας αυτής. Υποχρέωση του ασφαλισμένου να προσκομίζει κατ’ έτος στην ασφαλιστική εταιρεία ιατρικά δικαιολογητικά από τα οποία θα προκύπτει η κατάσταση της υγείας του.

 

 

7) ΑΠ 414/2019

 

Αυτοκινητικό ατύχημα -Χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης - Προσδιορισμός ποσού - Αναιρετικός έλεγχος - Αρχή αναλογικότητας - Αναίρεση για παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου - Αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης -.

. Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για την ψυχική οδύνη. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς το ύψος του ποσού της επιδικασθείσης χρηματικής ικανοποίησης, πρέπει να ελέγχεται αναιρετικά, για το αν παραβιάζεται ευθέως ή εκ πλαγίου, η αρχή της αναλογικότητας, αλλά και όταν διαπιστώνεται υπέρβαση από το δικαστήριο της ουσίας των ακραίων ορίων ης διακριτικής του ευχέρειας.

 

 

 

8) ΕφΠατρών 234/2019

 

Αυτοκινητικό ατύχημα - Συνυπαιτιότητα - Αποζημίωση για φάρμακα κ.λπ. - Διαφυγόντα κέρδη - Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης -.

Τροχαίο ατύχημα. Συνυπαιτιότητα του παθόντος οδηγού δικύκλου διότι δεν έφερε προστατευτικό κράνος, το οποίο αν έφερε, μετά βεβαιότητας δεν θα είχε υποστεί τις σωματικές βλάβες που υπέστη. Βάσιμη έφεση για πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου. Το δικαστήριο έκρινε ως παραδεκτά και ορισμένα τα κονδύλια αποζημίωσης για φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις και διαφυγόντα κέρδη και επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης χωρίς να λάβει υπόψη τη συνυπαιτιότητα του παθόντος.

 

 

Copyright 2019 Εμμ. Γ. Χατζηδάκης

Designed by L.KIN. Group A.E.